Hoodoo

میلاد

hoodoo — Wed, 19 Aug 2009 13:29:48 GMT

شغلمان پنجره سازی است! پنجره های بزرگ و کوچک، پنجره های رنگارنگ... با کمک هم پنجره می سازیم! پنجره هایی بال دار، و آنها را در آسمان فلات ایران رها می کنیم. پنجره هایی به رنگ عشق و از جنس آزادی! امیدوار بودیم تا روزی بتوانیم از میان این پنجره ها بوی آزادی را حس کنیم و به این امید زنده ایم...!

امروز اما آسمان ایران زمین پر است از پنجره های پرنده، پنجره هایی که در میان آسمان ابری آفتاب را می خوانند. امروز همه پنجره می سازند و بازار کرکره سازان هم بدجوری کساد شده!

می گویند هر چه در مرداب دست و پا بزنی بیشتر فرو می روی! آقایان، خانم ها! گاهی نباید دست و پا زد!

امیرحسین (میلاد) سرحدی پنجره هایش را فقط به رنگ عشق و مسئولیت می ساخت. کرکره سازان تاب نیاوردند و او را در پشت کرکره های حلبی خود محبوس کرده اند. هر چند که مطمئنیم که او در آنجا هم پنجره های بال دار می سازد! پنجره هایی به رنگ عشق و از جنس آزادی...!

Don Quixote V.S Wallenstein

hoodoo — Wed, 03 Sep 2008 08:00:20 GMT

دون کیشوت همراه با سانجوپانزا در بیابان همچنان به دنبال رویای شوالیه شدنش ریاضت می کشید. قرن 21 فرا رسیده بود اما او هنوز در راه بود. همه او را دیوانه می پنداشتند و می گفتند نام اصلی او لوییس خیمنز است که از بس دون کیشوت را خواند توهم زد! اما من می دانم. او خود دون کیشوت بود. اصلا اگر او دون نبود پس چرا سانجوپانزا همراهش بود. حدودا سال 2008 بود که دون کیشوت سر از کالاهاری در آورد. سر راه جوانی آلمانی دید خوش سیما و برومند که زیر بوته ای تکیه کرده و شراب می نوشد. جلو رفت و با لحنی استوار و شوالیه ای گفت: "ای جوان تو کیستی. به نظرم آشنا آمدی!" جوان با لحنی تمسخر آمیز گفت:" اما من تو را می شناسم. تو و آن خالق احمقت را!" دون گفت "چه گستاخی؟! من یک شوالیه هستم" جوان گفت: "تو دون کیشوت احمق سروانتس احمق تر هستی! من هم والنشتاین هستم. والنشتاین ژرمن... ابر مرد تاریخ ادب...ساخته ذهن نابغه ی شیلر ژرمن!" دون کیشوت تا این اسم را شنید یکه خورد. اسبش کمی گرد و خاک کرد و دوری زد. سانجوپانزا شروع به دفاع از اربابش کرد و به والنشتاین ناسزا می گفت. دون که کاملا گیج شده بود به طرزی دیوانه وار همچون یک شوالیه به والنشتاین حمله کرد. بقیه داستان مشخص نیست اما حدود 4 ماه بعد در اوایل ژانویه 2009 خبری خواندم به این مضمون: "پلیس بین الملل مردی مجنون به نام گابریل مونیتیس، که ادعا می کند نامش سانجوپانزا است و شش ماه پیش از یکی از تیمارستان های ایالت باسک اسپانیا فرار کرده بود را در کالاهاری با دو اسب و یک خر به جرم آدم خواری دستگیر کرد. طبق نظر پلیس این مجنون همراه با دوستش به نام لوییس خیمنز شش ماه پیش از تیمارستان فرار کرده و راهی آفریقا شده اند و طبق تحقیقات پلیس اوایل ماه آگوست 2008 مونیتیس مجنون جسد دوست خود خیمنز و یک سرباز ناتو به نام دیوید والش را پس از درگیری آن دو که منجر به قتل هر دو شده، پخته و خورده. تحقیقات پلیس همچنان ادامه ...".

رد هات چیلی پپرز - قسمت اول

hoodoo — Sat, 23 Feb 2008 15:38:18 GMT

سلام دوستان عزیز...

از اینکه حدود دو ماهه که آپ نکردم عذر می خوام. ولی واقعا سرم شلوغ بود. خوشحالم که دوباره می تونم باهاتون ارتباط داشته باشم. امیدوارم بتونم مثل سابق روی این بلاگ کار کنم. خیلی مخلصیم...!

رد هات چیلی پپرز ((Red Hot Chili Peppers یک گروه آلترناتیو راک آمریکایی است که در سال ۱۹۸۳ در لس آنجلس شکل گرفت. گروه در ابتدا با چند دوست دبیرستانی به نام های آنتونی کیدیس، هیلل اسلواک، جک آیرنس و فلئا شکل گرفت.

این گروه جوان با اجراهای کوچک خود در لس آنجلس شهرتی یافتند و اقدام به برپایی کنسرت هایی در شهر پرداختند. در این اجرا ها آنها دست به تلفیق چند ژانر زده و قطعات دلنشین بزرگان خود را با اشعار خودشان که کیدیس آنها را به شکل رپ می خواند، همراه می کردند. اما پس از مدتی کوتاه اسلواک به خاطر این که عضو گروه What is This? بود و آیرنس از گروه جدا شدند. بعد از این جدایی چندین شخص دیگر نیز با گروه کار کردند، مثل کلیف مارتینز، جک شرمن، بلک بیرد، جسه توبیاس و دیو ناوارو. ولی اعضای گروه در حال حاضر عبارتند از:

آنتونی کیدیس (Anthony Kiedis) - خواننده

جان فروسیانته (John Frusciante) - گیتار

مایکل بالزاری "فلئا" (Michael Balzary "Flea") - بیس

چاد اسمیت (Chad Smith) - درامز

اولین آلبوم گروه با نام خود گروه با همکاری و تهیه کنندگی اندی ژیل، گیتاریست گروه Gang Of Four در سال ۱۹۸۴ راهی بازار شد و به عنوان اولین آلبوم بند فروش خوبی داشت یعنی حدود ۲۵۰۰۰ عدد. دقیقا یک سال بعد آلبوم بعدی گروه به تهیه کنندگی جرج کلینتون معروف رکورد شده و ریلیز شد. Freaky Styley هیچگاه موفقیت آلبوم اول را نداشت و پس از عدم موفقیت این آلبوم تغییر و تحولات پی در پی در بین اعضای گروه شکل گرفت.

اما در سپتامبر ۱۹۸۷ آلبوم Uplift Mofo Party Plan راهی بازار شده و اولین آلبوم گروه بود که توانست رتبه ای را در بین چارت های معروف موسیقی به دست آورد. در واقع این آلبوم با تم پانک راک و فانک متال ریتمیک که مشخصه موسیقی رد هات چیلی است، نقطه عطفی بود برای شهرت بیشتر گروه و رسیدن به جایگاه واقعی. این آلبوم در Billboard Hot 200 توانست رتبه 148 را کسب کند.

اما...! اما پدر اعتیاد بسوزه! در اثنای موفقیت گروه، مصرف مواد مخدر کیدیس و اسلواک فزونی یافت تا جایی که اسلواک به دلیل اووردوز در ۲۵ جون ۱۹۸۸ از دنیا رفت. مرگ اسلواک برای اعضای گروه خصوصا کیدیس بسیار سخت بود. پس از مرگ اسلواک، جک آیرنس نیز از گروه جدا شد و گفت نمی خواهد در گروهی باشد که هر از گاهی یکی از دوستانش را از دست بدهد.

در فاصله ی پس از مرگ اسلواک تا ریلیز آلبوم بعدی گروه، فلئا و کیدیس به دنبال جانشینانی برای دوستانشان بودند. افراد زیادی به گروه پیوستند و آن را ترک کردند که شاید معروف ترین آنها Blackbyrd، گیتاریست مشهور سبک پانک بود. اما در نهایت جان فروسیانته و چاد اسمیت در گروه ماندنی شدند و تا امروز نیز اعضای گروه باقی مانده اند.

در سال ۱۹۸۹ گروه آلبوم چهارم را با نام Mother’s Milk با هنرنمایی اعضای جدید گروه روانه بازار کرد و به رتبه ی 52# چارت ایالات متحده رسید. از خصوصیات این آلبوم می توان به گیتارنوازی استثنایی فروسیانته که به درخواست تهیه کننده حال و هوای هوی متال داشت و هماهنگی ریتم های پیچیده و بدیع بیس فلئا و درام نوازی عجیب و غریب اسمیت و تنوع سبک خوانندگی کیدیس نام برد. در این آلبوم قطعه ای نیز در ادای احترام به هیلل اسلواک وجود داشت با نام Knock Me Down.

برای آلبوم بعدی، گروه با عقد قرارداد با رکورد لیبل بزرگ برادران وارنر و استخدام ریک روبین به عنوان تهیه کننده پای به عرصه ی حرفه ای موسیقی گذاشتند. به پیشنهاد روبین، اعضای گروه برای تمرین و کار بر روی آلبوم بعدیشان در یک خانه اقامت گزیدند و مدت زیادی با هم کار کردند. در اواخر سپتامبر ۱۹۹۱ این آلبوم با عنوان زیبای Blood Sugar Sex Magik ریلیز شد. طبق سیاست کمپانی برادران وارنر که همیشه دو سه قطعه از آلبوم را به طور جدا و بعد از مدتی کل آلبوم را ریلیز می کند، قطعه ی Give It Away و Under The Bridge قبل از خود آلبوم راهی بازار شدند که قطعه اول نامبر وان چارت مدرن راک شده و جایزه ی گرمی بهترین اجرای وکال هارد راک را در سال ۱۹۹۱ از آن خود نمود و قطعه دوم به رتبه ی 2# در چارت Billboard Hot 100 رسید. پس از ریلیز کل آلبوم و فروش دوازده میلیونی آن چندین و چند افتخار دیگر نیز نصیب گروه شد که مهـمترین آن رسیدن به رتبه 310# بهــــــترین آلبـــــوم های راک تاریخ مجله Rolling Stone و کسب شماره ی 3# چارت آمریکا بود.

پس از موفقیت این آلبوم، گروه بیشتر به اجرای کنسرت ها و شرکت در فستیوال ها پرداخت. در این دوره فروسیانته از گروه جدا شد و غرق در باتلاق اعتیاد به هروئین شد. در این دوره گروه با استخدام دیو ناوارو جای او را پر کرد و آلبوم دیگری در سال ۱۹۹۵ با نام One Hot Minute روانه بازار کرد. این آلبوم که پنج میلیون فروش داشت آلبومی آرام تر و غم انگیزتر است. قطعه My Friend در چارت های مختلف 1# شد و این آلبوم نیز آلبوم موفقی بود.

ادامه دارد...

ارزیابی

hoodoo — Mon, 31 Dec 2007 11:35:20 GMT

سلام دوستان...

يک ساله شد... ۱ سال از آغاز به کار اين وبلاگ گذشت. از همه دوستاي گلم مي خوام که وبلاگ رو تا اول اسفند ماه ارزيابی کنن و نظرات و انتقادات و پيشنهاداتشونو بدون تعارف در قسمت نظرات اين پست بنويسن.

وعده ای هم براي بعد از امتحانات دارم و اون اينکه با کار خوبي که اخيرا بلاگفا انجام داده و وبلاگ های بدون محتوا رو حذف کرده نقشه کشيدم واسه اين وبلاگ (که خانمه!) يه داداش بيارم به اسم voodoo.blogfa.com

The Dream On Dream

hoodoo — Thu, 20 Dec 2007 22:00:18 GMT

The Dream On Dream

Tonight is full is full of all secrects

It sounds it rounds around the regrets

Like a bird that is tired of flying

It sits on my dry tree of feelings

From the cracks of this grave

From the earth, the hand of cold wind

Collects the drying leaves of anger

On my hard and vast door of heart…

Someone is knocking the door…

"Open the door… She is"

Again a dream!

The dream on dream!

The tears of regret drops on my face

In my voice the color of blank glass

I close my tired and wild eyes

On my hard and vast door of heart…

Someone is knocking the door…

"Open the door… She is"

Again a dream!

The dream on dream!

"یلدا مبارک"

چشم وارونه

hoodoo — Thu, 18 Oct 2007 10:14:18 GMT

یه چشمش آبی و اون یکی قهوه ای بود.

یه روز چشم قهوه ایش گفت : "من از اینجا خسته شدم. یا کور می شم یا جامو عوض کن!"

جاشو عوض نکرد، ولی همون جا که بود وارونه اش کرد.

خیلی زشت شد ولی می تونست دنیا رو دو جور ببینه:

با چشم آبی خود دنیا رو ...

با چشم قهوه ای وارونه ی دنیا رو ...!

Tango Till They're Sore - Tom Waits

Bone Machine - Pixies

کالکسیکو

hoodoo — Sun, 16 Sep 2007 12:38:18 GMT

کالکسیکو (Calexico) یک گروه آلترناتیو کانتری، فولک و راک آمریکایی است که در اوایل دهه نود به مرور توسط دو عضو اصلی گروه یعنی جویی برنز و جان کانورتینو که قبل از آن هر دو عضو گروهGiant Sand بودند شکل گرفت.

اعضای گروه در حال حاضر عبارتند از:

جویی برنز (Joey Burns): گیتار و خواننده

جان کانورتینو (John Convertino): درام و پرکاشن

پل نیهاوس (Paul Niehaus): استیل گیتار

جیکوب والنزوئلا (Jacob Valenzuela): کیبورد، ترومپت، ویبرافون

مارتین ونک (Martin Wenk): آکوردیون، گیتار، سینتسایزر و سازهای بادی

مارک ویلمور (Mark Willmore): سایلوفون

ولکر زاندر (Volker Zander): بیس

اولین آلبوم گروه با نام Spoke توسط رکورد لیبل آلمانی Hausmusik در حجم پایین راهی بازار شد. اما این رکورد لیبل به علت مستقل بودن قادر نبود جوابگوی آن ها باشد. بنا بر این در سال ۱۹۹۷ گروه با لیبل Quarterstick Records قرارداد بست و توانست آلبوم خود را در حجمی وسیع تر وارد بازار موسیقی آن زمان کند.

آلبوم دوم آنها با نام The Black Light در سال ۱۹۹۸ رکورد شد. این آلبوم تصویری از صحرای آریزونا و شمال مکزیک و جو و فرهنگ منطقه جنوب غربی آمریکا بود که با استقبال خوبی از سوی منتقدان مواجه شد. بعد از ارائه این آلبوم بند به اجرای کنسرت های مشترک با بندهای دیگر چون Pavement ، Lambchop و ... پرداخت. اجراهای زنده و کنسرت های گروه در آلبوم زنده ای به نام Road Map جمع شده و در سال ۱۹۹۹ به صورت محدود فقط در کنسرت های گروه فروخته می شد.

آلبوم سوم گروه در می ۲۰۰۰ با نام Hot Rail ارائه شد. این آلبوم نیز که سازهایی چون هورن و ویولن نیز در آن به کار رفته بودند به موفقیت های زیادی دست یافت. در حین ضبط این آلبوم، برنز و کانورتینو با گروه دیگرشان یعنی Giant Sand نیز برای رکورد یک آلبوم همکاری می کردند. اما سال ۲۰۰۰ پر کار تر از این بود. در اواخر سال گروه به همکاری با دو دوست فرانسوی خود یعنی Naïm Amor و Thomas Belhôm برای کار بر روی یک آلبوم مشترک با نام Tete a Tete پرداختند که این آلبوم در اوایل ۲۰۰۱ راهی بازار شد.

چهارمین آلبوم استودیویی گروه در سال ۲۰۰۳ تکمیل شد. Feast Of Wire نتیجه هوش و سواد بالای جویی برنز بود. این آلبوم موفق ترین آلبوم مستقل گروه بود. آنها توانسته بودند با تلفیق موسیقی فولکور جنوب آمریکا با برخی سبک های اسپانیولی و مکزیکی و تزریق ابتکار خود به آن یک آلبوم مدرن قابل تحسین را ارائه کنند. این آلبوم در چارت های معتبر موسیقی به رتبه های بالایی دست یافت و جزو بهترین های سال بود. آنها اولین موزیک ویدئوی خود را برای قطعه Quattro (World Drifts In) از این آلبوم ساختند. قطعه Güero Canelo نیز برای فیلم وثیقه (Collateral) به کارگردانی مایکل مان برگزیده شد.

در اواخر سال ۲۰۰۴ گروه ها و هنرمندان جوانی که از نانسی سیناترا (Nancy Sinatra) تاثیر پذیرفته بودند اقدام به تهیه آلبومی با نام خود او نمودند و هر کدام قطعه ای را برای احترام به او به این آلبوم اضافه کردند. یکی از این گروه ها کالکسیکو بود. قطعه Burnin' Down the Spark از کالکسیکو برای این آلبوم در نظر گرفته شد که به عنوان تک قطعه به جوایزی نیز دست یافت.

در سال ۲۰۰۵ کالکسیکو به یک گروه فولک از ایالت کارولینا به نام Iron & Wine پیوست. حاصل همکاری دو گروه آلبوم دلنشینی به نام In The Rein بود که در لیست ۲۰۰ آلبوم برتر سال و به عنوان دوازدهم بهترین آلبوم های مستقل رسید.

آخرین کار گروه تا به امروز آلبوم Garden Ruin است که در سال ۲۰۰۶ ارائه شد و پنجمین آلبوم استودیویی مستقل آنها محسوب می شود. در این آلبوم قطعات آرام تر و کم تحرک تر است. نسبت به آلبوم های قبلی از ساز های بادی کمتر استفاده شده و بیشتر تمرکز بر روی گیتار و صدای خواننده است و به طور کلی یک کار نو دیگر است. در ترانه های این آلبوم به مسایل سیاسی بیشتر توجه شده و در آن به مضامینی چون تراژدی جنگ و بهای سنگین میهن پرستی کورکورانه، پرداخته شده است.

موسیقی کالکسیکو جزو مدرن ترین استیل های روز است. آنها با بهره گیری از تم و سازهای اسپانیولی و مکزیکی آثاری غیر متعارف، دلنشین و نو می سازند که هیچ منتقدی نمی تواند توانایی آنها را کتمان کند. شاید برخی بگویند این گروه اهل آریزونا پیرو ژانرهای اسپانیولی و فولک و کانتری است، اما باید گفت آنها یکی از آلترناتیو ترین گروه ها هستند که در تلفیق موسیقی حد و مرز ها را خوب می شناسند.

چند کار خوب از این گروه در قسمت دانلود وجود دارد.

کلدپلی

hoodoo — Wed, 29 Aug 2007 09:37:18 GMT

کلدپلی (Coldplay) یک گروه راک انگلیسی است که امروزه به یکی از معروفترین گروه های جوان تبدیل شده که هم مخاطب عامه دارد و هم مورد پسند منتقدان است.

اعضای گروه هم دیگر را برای اولین بار در سال ۱۹۹۶ در دانشگاه لندن ملاقات نمودند. فکر تشکیل یک بند ابتدا توسط مارتین و باکلند شکل گرفت. گروه در ابتدا کار خود را با نام هایی چون Starfish و ... آغاز کرد. در سال ۱۹۹۸ بود که با پیوستن چمپیون به گروه، اعضای این گروه چهار نفره تکمیل شده و نام Coldplay را برگزیدند. شخصی به نام Phil Harvey نیز که در آکسفورد در موسیقی کلاسیک مشغول تحصیل بود به عنوان مشاور با گروه تا سال ۲۰۰۳ همکاری کرد. اعضای گروه عبارتند از:

کریس مارتین (Chris Martin) : خواننده و پیانیست

جانی باکلند (Jonny Buckland) : گیتار

گای بریمن (Guy Berryman) : بیس

ویل چمپیون (Will Champion) : درامز

گروه در سال ۱۹۹۸ آلبومی با نام Brothers And Sisters را به کمک کمپانی Fierce Panda در حجم کم راهی بازار کردند که بعضی از قطعات آن در رادیو پخش شد. بعد از اینکه اولین آلبوم گروه قدم خوبی به شمار آمد رکورد لیبل Parlophone با گروه، قراردادی برای پنج آلبوم امضا کرد. گروه در جشنواره گلاستونبری شرکت کرد و سپس شروع به کار بر روی آلبوم بعدی با نام The Blue Room کرد. در طول ضبط این آلبوم اختلافاتی نیز بین اعضا به وجود آمد که حل شد و گروه تصمیم گرفت که دموکراسی را بین همه اعضا در نظر بگیرد و همچون گروه هایی چون U2 و R.E.M عضوی که اعتیاد داشته باشد را کنار بگذارند.

در سال ۱۹۹۹ گروه شروع به کار جدی بر روی آلبوم بعدی نمودند. در حین کار بر روی آلبوم آنها قطعه Shiver را به عموم عرضه کردند که به چارت ۴۰ قطعه برتر بریتانیا راه یافت و این اولین موفقیت گروه محسوب می شد. گروه در ادامه، قطعه Yellow را نیز در سال ۲۰۰۰ عرضه کرد که به رتبه چهارم UK Singles Chart دست یافت. کلدپلی اولین آلبوم حرفه ای خود را در جولای ۲۰۰۰ با نام Parachutes ارایه داد که از همان ابتدا شماره یک بریتانیا شد. قطعات Yellow و Trouble مرتبا از رادیوها و شبکه های تلویزیونی اروپایی و آمریکایی پخش می شدند. گروه در همان سال نامزد جایزه Mercury نیز شد و شهرتی جهانی یافت. پس از موفقیت این آلبوم چه از دید منتقدین و چه در فروش میلیونی آلبوم، گروه چند کنسرت در نقاط مختلف و به خصوص در ایالات متحده بر پا کرد که استقبال از این کنسرت ها بسیار بالا بود. در سال ۲۰۰۲ این آلبوم جایزه گرمی برای بهترین آلبوم آلترناتیو را از آن خود کرد.

در اکتبر ۲۰۰۱ اعضای بند برای کار بر روی آلبوم دیگر گرد آمدند. در آگوست ۲۰۰۲ دومین آلبوم گروه با نام A Rush Of Blood To The Head رکورد شده و راهی بازار شد. این آلبوم نیز بسیار موفق بود و نسبت به آلبوم اول عامه پسند تر بود ولی هنر فدای فروش بیشتر نشد! بعد از ارایه این آلبوم گروه بیش از یک سال به اجرای کنسرت ها و تور های مختلف در سراسر دنیا نمود. دیگر کمتر کسی بود که آنها را نشناسد.

در دسامبر ۲۰۰۳ به عنوان بهترین بند سال از دید خوانندگان مجله Rolling Stone برگزیده شدند. آلبوم اخیر در سال ۲۰۰۳ دو جایزه گرمی را از آن خود کرد و در سال ۲۰۰۴ قطعه Clocks جایزه گرمی بهترین قطعه سال را برد.

آلبوم سوم کلدپلی در ژوئن ۲۰۰۵ در بریتانیا عرضه شد. آلبوم X & Y به سرعت در ۲۲ کشور دنیا رتبه اول را به دست آورد. این آلبوم باز هم تلطیف شده تر و عامه پسند تر بود و منتقدین مثل دو آلبوم قبلی از آن استقبال نکردند. اما این آلبوم در فوریه ۲۰۰۶ جایزه Brit Award را برد.

گروه در ادامه کار خود در سال ۲۰۰۶ باز هم کنسرت هایی را بر پا کرد و در فستیوال گلاستونبری و کنسرت های خیریه Live 8 نیز شرکت نمود و سپس به اجرای توری در آمریکای جنوبی پرداخت.

آلبوم بعدی گروه که احتمالا نامش Prospekt باشد در اوایل سال ۲۰۰۸ به تهیه کنندگی برایان انو عرضه خواهد شد.

موسیقی کلدپلی یک سبک عامه پسند دلنشین است که محتوای زیادی داشته و جوانان را جذب می کند. آنها تاثیر پذیریشان را از گروه های مختلف دیگر، به خصوص U2 انکار نمی کنند. بسیاری از منتقدین سبک آن ها را یک سبک نو و مدرن می دانند که از هنرمندان و گروه هایی چون U2, Jeff Buckley, Travis, Radiohead, Brian Eno, George Harrison و ... تاثیر پذیرفته اند.

اعضای کلدپلی از آن دسته آدم هاای نیستند که خود و موسیقیشان را به هر قیمتی بفروشند. پیشنهادهای میلیون دلاری فراوانی برای خرید قطعات آن ها و استفاده های تبلیغاتی از این قطعات به آن ها شده ولی آن ها را رد کرده اند. کریس مارتین در این باره می گوید: "اگر ما آن قطعات را می فروختیم، نمی توانستیم زندگی کنیم". کلدپلی یکی از حامیان مالی و تبلیغاتی موسسه خیریه و مدافع حقوق بشر Amnesty International و کمپین حمایت از تجارت عادلانه Oxfam است. کریس مارتین که همسرش یک هنرپیشه آمریکایی است نیز از همان ابتدای آغاز جنگ عراق مخلفت خود را با این جنگ اعلام کرد و از بوش و سیاست جنگ او انتقاد کرد.

چند قطعه از کلدپلی در قسمت دانلود موجود است.

hoodoo — Tue, 07 Aug 2007 12:41:04 GMT

تا حالا تو این وبلاگ از بندها و موسیقیدانها نوشتیم و اونها رو معرفی کردیم. اما اخیرا دوست عزیزم امیر ( نوشتن با کیبورد ) ازم خواست که نظر و سلیقه ی خودم رو هم بنویسم. منم تصمیم گرفتم که این کار رو بکنم و تو این پست نظر خودم رو درباره هنر موسیقی (مدرن و کلاسیک) بنویسم اما این می تونه بهونه ای باشه واسه نوشتن یک تاریخچه ی خلاصه شده از شکل گیری ژانر های معاصر. این پست نظر منه و هر کسی هر انتقادی می تونه بکنه.

هنر در معنای اصیلش روشی برای بیان احساسات به روشی غیر از کلام معمولی است. این امر نیازی برخواسته از وجود انسان است و واقعیت این است که اگر کسی نیاز به هنر را حس نکند این نیاز خود را و در نتیجه انسانیت خود را سرکوب کرده است. من در مورد هنرهای دیگر (غیر از موسیقی و سینما) اطلاع چندانی ندارم. در نقاشی سلیقه ی خاصی دارم و کارهای پیکاسو و شاگال را می ستایم. در زمینه ی هنرهای تجسمی اطلاعی ندارم. فقط گاهی یک مجسمه ی خوب احساسم را بر می انگیزد. در زمینه ی سینما کاملا "ضد" هالیوود امروزی بوده و در دنیای سینمای صنعتی امروز ترجیح می دهم آثار کیشلوفسکی و برگمن و جارموش و ... را چند باره ببینم. فقط شاید سالی از یک یا دو فیلم خوشم بیاید. در انیمیشن و ژانر کودکان مثل اکثر هنردوستان عاشق برتون دست قیچی! هستم.

اما برگردم به موسیقی. هنری که بی شک در تک تک سلولهای بدنم وجود دارد و مرا معتاد کرده. به نظر من موسیقی وسیعترین و خالص ترین نوع هنر است. من اگر بخواهم از موسیقی بنویسم باید ابدی شوم و گر نه غیر ممکن خواهد بود. در هر گوشه از این دنیا می توان صداهای جادویی را یافت که هر کدامشان به تو حسی نو و رازی پنهان می بخشند. نمی خواهم وارد بحث موسیقی قومی و فولکور شوم که کار من نیست! اگر برگردیم به اروپای قرون وسطا متوجه می شویم که موسیقی اصولی و کلاسه شده از اواسط همین دوران کلید خورد. وقتی امثال باروک تغییراتی وسیع و تاثیر گذلر در موسیقی کلیسا ایجاد کردند. این رویه ادامه یافت تا زمانی که آهنگسازانی چون هایدن، باخ، موزارت و ... یک نوع موسیقی را که بعد ها کلاسیکال نام گذاری شد را به بهترین شکل آن پایه گزاری کردند. سمفونی های مجلل و سونات های پر از احساس و پولکا های پر از نشاط و هیجان. بعدها افرادی چون بتهوون، مالر، واگنر و ... ساختارهای قبلی را شکستند و این موسیقی را تکمیل کرده و به اوج خود رساندند. این روند تا اوایل قرن بیستم که موسیقی کلاسیک به انزوا رفت و اشخاصی چون شوستاکوویچ و فان کارایان از آخرین فعالان جدی در موسیقی کلاسیکال به معنای بعد از قرون وسطایی آن محسوب می شوند. هم اکنون نیز فعالیت هایی در این ژانر وجود دارد که بیشتر در سطح آموزشی و تکنیکی است و فاصله ی زیادی با آنچه که باید دارد. البته عده ای از موسیقیدانان مثل دیوید برن با تزریق موسیقی مدرن به این ژانر آثاری بدیع و زیبا را ساختند اما این سبک پا نگرفت. د موسیقی کلاسیک سلیقه ی من متوجه باخ، بروکنر، مالر، واگنر و راخمانینوف است.

بعد از پایان سلطه ی موسیقی کلاسیکال بر اروپا و حتی مناطق دیگر و با شروع مهاجرت ها به قاره ی تازه کشف شده، اروپایی ها و خصوصا مهاجرین پس از آشنایی با موسیقی سرخپوستان و سیاهان و تنوع فرهنگی خیلی زیاد آمریکا کم کم اقدام به ابداع سبک های تلفیقی جالبی کردند که بعد ها پخته تر شدند و بدینگونه سبک هایی چون جاز که متمایل به موسیقی سیاهان بود و سبک های بلوز، کانتری، فولک و ... شکل گرفتند. در نیمه های قرن بیستم فرم جدیدی به مرور و طی یک پروسه به وجود آمد که آن را راک اند رول نامیدند و در دهه هفتاد شکل پخته تر آن که پر از ضرباهنگ ها و اصوات نو بود با نام راک در بین عامه مردم ایالات متحده و اروپا فراگیر شد. اما همزمان با این اتفاقات انقلاب های دیگری در موسیقی در حال شکل گیری بودند که امروزه آن ها را با عنوان های موج نو، آلترناتیو و به طور کلی موسیقی مدرن می شناسیم.

این یک تاریخچه خیلی خلاصه بود. تاریخچه ها و کتب بسیاری در این زمینه نوشته شده اند که می توانید به آنها مراجعه کنید. دلیلی ندارد با وجود این منابع من در این وبلاگ شرح کاملی از موسیقی را بنویسم و اصلا از حوصله من هم خارج است!

در این انتها به روش مجـــــــــــــلات و سایت های معتبر موسیقی که عاشق دسته بندی های منظم سالیانه اند، ۲۰ موزیسین و بند محبوب و همچنین ۲۰ قطعه محبوب خودم را لیست می کنم:

۲۰ موسیقیدان و گروه

۱. تام ویتس

۲. نیک کیو

۳. نیل یانگ

۴. بیورک

۵. بروس اسپرینگزتین

۶. فرانک زاپا

۷. جیم وایت

۸. کاپیتان بیفهارت

۹. White Stripes

۱۰. الویس کاستلو

۱۱. Clash

۱۲. جف بوکلی

۱۳. U2

۱۴. The Velvet Underground

۱۵. دیوید برن

۱۶. پی جی هاروی

۱۷. دیوید اگن ادوارد

۱۸. میوز

۱۹. تایگر لیلیز

۲۰. Red Hot Chilli Peppers

۲۰ قطعه

۱. آلیس – تام ویتس

۲. تو گم شده ای – بروس اسپرینگزتین

۳. مرد عاشق – نیک کیو

۴. پول حرف می زند – AC/DC

۵. گاراژ جو – فرانک زاپا

۶. ارتش هفت ملیتی – White Stripes

۷. قلب طلا – نیل یانگ

۸. Woven Hand – Blue Pail Fever

۹. پاهایت را باز کن – تایگر لیلیز

۱۰. بران به سوی خورشید – The Velvet underground

۱۱. یوگا – بیورک

۱۲. پلیس کارما – رادیوهد

۱۳. هیچگاه نگذار من بروم – U2

۱۴. سعید و مورچه ها – دیوید برن

۱۵. خرگوش سفید – Jefferson Airplane

۱۶. Baby Corn Blues - کاپیتان بیفهارت

۱۷. پرنده های بافته شده – کالکسیکو

۱۸. کشتار رستوران آلیس – آرلو گاتری

۱۹. اسب های سیدونیا – میوز

۲۰. یک اشاره و یک چشمک - کمل

رستوران آلیس

hoodoo — Sun, 22 Jul 2007 09:11:18 GMT

یک داستان موزیکال بسیار زیبا و کمدی و بدیع در نقد جنگ و حماقت سیاستمداران ...

من تازه این آلبوم آرلو گاتری رو شنیدم و واقعا یکی از بهترین ها بود. به خصوص ترک رستوران آلیس که خیلی عالیه. کافیه ۱۸ دقیقه وقت بگذارید و این قطعه رو با شعرش همراهی کنید تا معنی طنز و کار موزیکال رو بفهمید. هم خود آهنگ و هم شعرش در اختیارتونه.

همه با هم میخونیم:

You can get anything you want at Alice's Restaurant

You can get anything you want at Alice's Restaurant

Walk right in it's around the back

Just a half a mile from the railroad track

You can get anything you want at Alice's Restaurant

Alice's Restaurant - Arlo Guthrie

Lyrics of Alice's Restaurant