کالکسیکو (Calexico) یک گروه آلترناتیو کانتری، فولک و راک آمریکایی است که در اوایل دهه نود به مرور توسط دو عضو اصلی گروه یعنی جویی برنز و جان کانورتینو که قبل از آن هر دو عضو گروهGiant Sand بودند شکل گرفت.
اعضای گروه در حال حاضر عبارتند از:
جویی برنز (Joey Burns): گیتار و خواننده
جان کانورتینو (John Convertino): درام و پرکاشن
پل نیهاوس (Paul Niehaus): استیل گیتار
جیکوب والنزوئلا (Jacob Valenzuela): کیبورد، ترومپت، ویبرافون
مارتین ونک (Martin Wenk): آکوردیون، گیتار، سینتسایزر و سازهای بادی
مارک ویلمور (Mark Willmore): سایلوفون
ولکر زاندر (Volker Zander): بیس
اولین آلبوم گروه با نام Spoke توسط رکورد لیبل آلمانی Hausmusik در حجم پایین راهی بازار شد. اما این رکورد لیبل به علت مستقل بودن قادر نبود جوابگوی آن ها باشد. بنا بر این در سال ۱۹۹۷ گروه با لیبل Quarterstick Records قرارداد بست و توانست آلبوم خود را در حجمی وسیع تر وارد بازار موسیقی آن زمان کند.
آلبوم دوم آنها با نام The Black Light در سال ۱۹۹۸ رکورد شد. این آلبوم تصویری از صحرای آریزونا و شمال مکزیک و جو و فرهنگ منطقه جنوب غربی آمریکا بود که با استقبال خوبی از سوی منتقدان مواجه شد. بعد از ارائه این آلبوم بند به اجرای کنسرت های مشترک با بندهای دیگر چون Pavement ، Lambchop و ... پرداخت. اجراهای زنده و کنسرت های گروه در آلبوم زنده ای به نام Road Map جمع شده و در سال ۱۹۹۹ به صورت محدود فقط در کنسرت های گروه فروخته می شد.
آلبوم سوم گروه در می ۲۰۰۰ با نام Hot Rail ارائه شد. این آلبوم نیز که سازهایی چون هورن و ویولن نیز در آن به کار رفته بودند به موفقیت های زیادی دست یافت. در حین ضبط این آلبوم، برنز و کانورتینو با گروه دیگرشان یعنی Giant Sand نیز برای رکورد یک آلبوم همکاری می کردند. اما سال ۲۰۰۰ پر کار تر از این بود. در اواخر سال گروه به همکاری با دو دوست فرانسوی خود یعنی Naïm Amor و Thomas Belhôm برای کار بر روی یک آلبوم مشترک با نام Tete a Tete پرداختند که این آلبوم در اوایل ۲۰۰۱ راهی بازار شد.
چهارمین آلبوم استودیویی گروه در سال ۲۰۰۳ تکمیل شد. Feast Of Wire نتیجه هوش و سواد بالای جویی برنز بود. این آلبوم موفق ترین آلبوم مستقل گروه بود. آنها توانسته بودند با تلفیق موسیقی فولکور جنوب آمریکا با برخی سبک های اسپانیولی و مکزیکی و تزریق ابتکار خود به آن یک آلبوم مدرن قابل تحسین را ارائه کنند. این آلبوم در چارت های معتبر موسیقی به رتبه های بالایی دست یافت و جزو بهترین های سال بود. آنها اولین موزیک ویدئوی خود را برای قطعه Quattro (World Drifts In) از این آلبوم ساختند. قطعه Güero Canelo نیز برای فیلم وثیقه (Collateral) به کارگردانی مایکل مان برگزیده شد.
در اواخر سال ۲۰۰۴ گروه ها و هنرمندان جوانی که از نانسی سیناترا (Nancy Sinatra) تاثیر پذیرفته بودند اقدام به تهیه آلبومی با نام خود او نمودند و هر کدام قطعه ای را برای احترام به او به این آلبوم اضافه کردند. یکی از این گروه ها کالکسیکو بود. قطعه Burnin' Down the Spark از کالکسیکو برای این آلبوم در نظر گرفته شد که به عنوان تک قطعه به جوایزی نیز دست یافت.
در سال ۲۰۰۵ کالکسیکو به یک گروه فولک از ایالت کارولینا به نام Iron & Wine پیوست. حاصل همکاری دو گروه آلبوم دلنشینی به نام In The Rein بود که در لیست ۲۰۰ آلبوم برتر سال و به عنوان دوازدهم بهترین آلبوم های مستقل رسید.
آخرین کار گروه تا به امروز آلبوم Garden Ruin است که در سال ۲۰۰۶ ارائه شد و پنجمین آلبوم استودیویی مستقل آنها محسوب می شود. در این آلبوم قطعات آرام تر و کم تحرک تر است. نسبت به آلبوم های قبلی از ساز های بادی کمتر استفاده شده و بیشتر تمرکز بر روی گیتار و صدای خواننده است و به طور کلی یک کار نو دیگر است. در ترانه های این آلبوم به مسایل سیاسی بیشتر توجه شده و در آن به مضامینی چون تراژدی جنگ و بهای سنگین میهن پرستی کورکورانه، پرداخته شده است.
موسیقی کالکسیکو جزو مدرن ترین استیل های روز است. آنها با بهره گیری از تم و سازهای اسپانیولی و مکزیکی آثاری غیر متعارف، دلنشین و نو می سازند که هیچ منتقدی نمی تواند توانایی آنها را کتمان کند. شاید برخی بگویند این گروه اهل آریزونا پیرو ژانرهای اسپانیولی و فولک و کانتری است، اما باید گفت آنها یکی از آلترناتیو ترین گروه ها هستند که در تلفیق موسیقی حد و مرز ها را خوب می شناسند.

چند کار خوب از این گروه در قسمت دانلود وجود دارد.




