جفری اسکات بوکلی (Jeff Buckley) یک خواننده، ترانه سرا و گیتاریست آمريكايی است. وی در ۱۷ نوامبر ۱۹۶۶ در آناهیم ایالت کالیفرنیا به دنیا آمد. مادرش مری گایبرت اصلیتی پانامایی – فرانسوی داشت. پدرش تیم بوکلی از نوادگان مهاجرین ایرلندی بود. پدرش از ترانه سرایان و خوانندگان تاثیر گذار روزگار خودش در ژانر هایی چون فولک و جاز بود. جف تنها یک بار آن هم در سن ۸ سالگی پدر خود را دید و دو ماه بعد از این دیدار تیم بوکلی بر اثر زیاده روی در مصرف مواد مخدر درگذشت. پس از مرگ تیم، مری با شخصی به نام ران مورهد که پدر خوانده ای مهربان برای جف بود، ازدواج کرد. جف توانست در همان کودکی به واسطه پدر خوانده اش با موسیقیدانان و بند هایی چون لد زپلین، جیمی هندریکس، The Who و Pink Floyd از نزدیک آشنا شود اما پس از دو سال او پدرخوانده اش را نیز از دست داد و با مادرش که یک پیانیست و سلیست زبردست بود، در جنوب کالیفرنیا بزرگ شد.
او در شش سالگی یک گیتار آکوستیک در گنجه مادربزرگش پیدا کرد و شروع به تمرین با آن کرد. او دوران کودکـــــی خود را با آواز خــــواندن و تمرین با مــــادرش گذراند. اولیــــن آلبومی که خرید، آلبوم Physical Graffiti از لد زپلین بود. وی در مدرسه نیز به فعالیت خود ادامه داده و نوازنده گروه جاز مدرسه بود. در سن ۱۷ سالگی به هالیوود رفت تا در دوره یک ساله موسسه موسیقیدانان شرکت کند، اما بعدها پشیمان شد و این یک سال را اتلاف وقت تلقی کرد. این به خاطر این بود که ذهن او پر بود از ملودی ها، آکوردها و هارمونی های زیبا و بدیع و چنین دوره ای برای او چندان موثر نبود. بن هارپر درباره او می گويد: "او جالب ترین و بدیع ترین گام ها و هارمونی های موسیقی نسل من را در ذهن خود داشت".
بوکلی تا سن ۲۴ سالگی به همياری با گروه های مختلفی در ژانر های جاز، راک، رگه و حتی هوی متال پرداخت. مهم ترین کار او در این دوره همکاری با هنرمند رگه، Shinehead به عنوان گیتاریست و خواننده دوم بود.
در سال ۱۹۹۰ او به نیویورک رفت تا شانسی برای ارائه هنر خود پیدا کند. در همین سفرها وی با استاد موسیقی قوالی هند، یعنی نصرت فتح علی خان آشنا شده و به شدت تحت تاثیر موسیقی او قرار گرفت. وقتی او به لوس آنجلس بازگشت، هرب کوهن که قبلا مدیر پدرش هم بود به سراغش آمد و از او خواست تا یک نسخه دمو از کارهایش را ضبط کند. پس از ضبط دمو و معرفی وی به کمپانی های ضبط وی به نیویورک بازگشت و کنسرتی برای بزرگداشت پدرش برگزار کرد. در سفرهای متعددش به نیویورک با نوازندگی گری لوکاس، گیتاریست گروه پدرش قطعاتی را تهیه و تنظیم کرد. لوکاس وقتی استعداد او را دید از او برای همکاری با گروهش به نام Gods and Monsters دعوت کرد. جف در ابتدا این پیشنهاد را قبول کرد و با گروه به اجرای چند کنسرت پرداخت ولی پس از مدت کوتاهی تصمیم به ترک گروه گرفته و به نیویورک بازگشت و در کافه ها و کلوب های این شهر به اجرا پرداخت. در این مدت وی چیزهای بسیاری از هنرمندانی چون نینا سیمونه، بیلی هالیدی و فان موریسون یاد گرفت. طی ماه های بعد جف تحسین مردم و رکورد لیبل های بزرگ را برانگیخت. در سال ۱۹۹۲ وی با کمپانی Columbia Records قراردادی برای سه آلبوم بست و به کمک این کمپانی آلبومی با نام Live at Sin-é که شامل چهار قطعه اجرا شده در کافه ها و کلوب ها بود رکورد کرد.
در تابستان ۱۹۹۳ وی با همکاری باسیست، میک گروندال و درامر، مت جانسون شروع به کار بر روی یک آلبوم جدید کرد.وی برای اجرای قطعات Grace و Mojo Pin از لوکاس که با او قبلا روی این قطعات کار کرده بود، دعوت کرد. پس از رکورد آلبوم وی به خانه اش در منهتن بازگشت و به تصحیح و ویرایش قطعات ضبط شده پرداخت. سپس جف اقدام به برپایی کنسرت ها و تورهایی در ایالات متحده و اروپا نمود. پس از بازگشت از این کنسرت ها وی تصمیم گرفت دوباره آهنگسازی کند و قطعه So Real را به عنوان قطعه مکمل آلبومش به آن اضافه نمود. وی دوباره در جون ۱۹۹۴ با تشکیل یک گروه کامل که The Edge از U2 نیز یکی از افراد گروه بود به برپایی توری با نام Peyote Radio Theatre Tour پرداخت. آلبوم با نام Grace در ماه آگوست راهی بازار شد. تاثیر نصرت خان و موسیقی هند و پاکستان نیز در قطعات دیده می شد. علاوه بر هفت ترک اصلی، آلبوم شامل سه ترک کاور شده نیز بود. این سه قطعه عبارتند از: Lilac Wine از نینا سیمونه، Corpus Christi Carol از بنجامین بریتن و Hallelujah اثر به یاد ماندنی لئونارد کوهن که بارها و بارها توسط گروه ها و هنرمندان دیگر کاور شده است. در حالی که آلبوم فروش چندانی نداشت ولی به شدت مورد تحسین و تمجید منتقدان و مجلات معتبر موسیقی قرار گرفت و از آن با عناوینی چون "پرمایه"، "پر زرق و برق"، "مدرن" و "زیبایی امکان ناپذیر" یاد شد. این آلبوم تا کنون بیش از دو میلیون فروش داشته و جوایز بسیاری دریافت کرده است.
موسیقیدانان زیادی به تمجید از بوکلی و آلبومش پرداختند. مثلا باب دیلن از او به عنوان یکی از تاثیرگذارترین موسیقیدانان دهه نود نام می برد. دیوید بووی درباره این البوم میگوید: "بی شک یکی از ده آلبومی است که با خود به یک جزیره دور افتاده می برم". هم اکنون هنرمندان بسیاری اعم از پیر و جوان مثل پل مک کارتنی، تام یورک، متیو بلمی، کریس کرنل و حتی التون جان تاثیرپذیری خیلی زیادی از او دارند.
در ســال ۱۹۹۶ پس از کنســــــرت ها و تـــورها، جف شـــــروع به کار بر روی آلبـــــوم جــــدیدی با نام My Sweetheart the Drunk نمود. وقتی که قطعات آماده رکورد شدند و همکاران جف وارد ممفیس شدند، جف در۲۷ می ۱۹۹۷ نا پدید شد. سه روز بعد در یک روز بارانی جسدش در حاشیه رودخانه Wolf توسط یک توریست پیدا شد. آزمایشات نشان داد او هیچ ماده ای مصرف نکرده بوده و وقتی در حال شنا در این رودخانه بوده به دلیل وزن زیاد کفش هایش غرق شده است. از آن به بعد آلبوم های زیادی از اسکیس ها و کنسرت ها و اجراهای مختلف او روانه بازار شده است.
کارگردان برایان جون اعلام کرده که به کمک مادر جف قصد ساخت فیلمی بر مبنای بیوگرافی بوکلی را دارد و این فیلم که Mystery White Boy نام دارد در سال ۲۰۰۸ آماده خواهد شد.
چند قطعه از جف بوکلی فقید در قسمت دانلود وجود دارد.
+ نوشته شده توسط مکیلانی در دوشنبه یازدهم تیر 1386 و ساعت
0:30 |
