کلبه ها را خالی گذاشتند... چنان که هوا سوزناکی سرد است! پنداشتند که اینجا سود و منفعتی برایشان ندارد. آنهــــــــــا... آنها همه چیز را قربانی تابستان می کنند!
«س.س»
|
کلبه ها را خالی گذاشتند... چنان که هوا سوزناکی سرد است! پنداشتند که اینجا سود و منفعتی برایشان ندارد. آنهــــــــــا... آنها همه چیز را قربانی تابستان می کنند! «س.س»
+ نوشته شده توسط مکیلانی در پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385 و ساعت
21:58 |
گرمی امسال هم مثل چند سال اخیر خیلی سرد برگزار شد. گروه Dixie Chicks بیشترین جوایزو برد و استاد علیزاده هم نتونست جایزه بگیره. من توضیح زیادی نمی دم. خودتون ببینید.
«ولنتــاین مبارک» + نوشته شده توسط مکیلانی در چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385 و ساعت
10:7 |
توماس آلن ویتـس متولد دسامبر ۱۹۴۹ در پومونا، کالیفرنیا یک موسیقیدان، ترانه سرا و بازیگر آمریکایی است. پدرش فرانک، از نوادگان اسکاتلندی ها و ایرلندی های ساکن آمریکا و مادرش از نوادگان نروژی ها بود. صدای خاص و گیرای او و همچنین تجربه های موفقش در سبک های مختلفی چون جاز، بلوز، واریته و ... شخصیت موسیقیایی ممتازی به وی داده است. یک منتقد موسیقی صدای تام را این گونه توصیف کرده : «مثل اینکه صدایش را در یک خمره شراب بوربون خیسانده اند، سپس به مدت چند ماه آن را در اتاقی مملو از دود سیگار آویخته اند و سپس آن را بیرون آورده و با یک ماشین حمل کرده اند». ترانه های وی به تصویر سازی خوب معروفند. گاهی آنقدر در تصویر سازی شخصیت ها و مکان های عجیب و غریب ترانه اش خوب عمل می کند که ترانه هایش قابل لمس می شوند و می توان با تمام وجود کل فضای ترانه را به چشم دید. ویتــــس کاملا از تبلیــــغات به دور است و زندگــی آرامــی دارد و حتی به نقـــــد هنرمــندان تبلیغاتی مثل مایکل جکسون نیز پرداخته است. بسیاری از آهنگسازان و خواننـــدگان بزرگ دیگر کارهای وی را کاور کرده اند که از آنها می توان به بروس اسپرینگزتین و راد استیوارت اشاره کرد. با وجود اینکه تام از تبلیغات به دور است آلبوم های وی فروش خوبی در داخل و خارج آمریکا کرده اند و بعضی از آنها وارد لیست پر فروش ترین ها هم شده اند. در اوایل دهه هفتاد علایق موسیقیایی وی به سمت افرادی چون باب دیلن، فرانک سیناترا، کاپیتان بیفهارت و ... بود و در همین دوران بود که تصمیم گرفت که روی سبک جدیدی که تلفیق موزیک و دکلمه بود کار کند و کار موسیقی را اینگونه آغاز کرد. پس از مدتی به یک ترانه خوان دوره گرد تبدیل شد. بالاخره وی در سن ۲۱ سالگی توانست توجه هرب کوهن که مدیر فرانک زاپا هم بود را به خود جلب کرده و آلبــــــوم Closing Time را رکورد کند. با وجود استقبال خوب، این آلبوم سود زیادی در بر نداشت تا زمانی که آلبوم On the border درسال ۱۹۷۴ رکورد شد. دوران خوب تام آغاز شد و وی اقدام به برگزاری تورهای مختلفی کرد و آلبوم های بعدی اش را وارد بازار کرد. در آلبوم هایی چون Heart of Saturday Night و Nighthawks at the Diner سبک خاص او که در آن بالاد های آمریکایی و کابوی با گیتار آکوستیک با زمینه بیس غمناک ترکیب می شد، شکل گرفت. اما سبک وی هیچگاه ثابت نماند و همیشه متغیر بود تا آلبوم Swordfishtrombones نیز رکورد شد. تفاوت این آلبوم با آلبوم های قبلی او در تنوع سازها، استفاده بیشتر از سبک دکلمه و کمرنک تر شدن پیانو و سازهای زهی بود که وی در آلبوم های قبلی از آنها بسیار استفاده می کرد. در این آلبوم و دو آلبوم بعدی یعنی Rain Dogs و Franks Wild Years در دهه هشتاد بود که او را گسترش دهنده سبک کاپیتان بیفهارت نامیدند. او پیانو و گیتار می نوازد. در زمینه نوازندگی به ذکر جمله ای از خودش اکتفا می کنیم: «حس می کنی دستانت مثل سگ هایی هستند که می روند و دوباره به همان جا باز می گردند. اینجاست که باید مواظب باشی که جوری نشود که ذهن تو چیزی بخواهد ولی انگشتانت طبق عادت چیز دیگری بنوازند. تو باید این عادات و ساختارها را بشکنی و هر آنچه که دوست داری و تو را خشنود می کند بنوازی. من دارم یاد می گیرم که با نواختن سازهایی که از آن ها هیچ نمی دانم، مثل باسون یا واترفون این عادات را بشکنم.». در زمینه سینمایی وی کارهای خوب و معدودی دارد که به تعدادی از آن ها اشاره می کنیم. اولین کار سینمایی او ساختن قطعه One From The Heart برای فیلمی با همین نام به کارگردانی فرانسیس فورد کوپولا بود. بعد ها با آشنایی وی با جیم جارموش وی به ایفای نقش در فیلم «به زیر آمده با قانون» پرداخت. همچنین در سال ۱۹۹۱ وی موسیقی متن فیلم «شب روی زمین» که کار دیگری از جارموش بود را ساخت. وی همچنین موسیقی فیلم «پسر جهنمی» را نیز ساخته است. تام در ادامه همکاری اش با جارموش در پروژه «قهوه و سیگار» در اپیزود «قهوه و سیگار : جایی در کالیفرنبا» همراه با ایگی پاپ به ایفای نقش پرداخته است. در سال ۱۹۹۲ وی آلبوم Bone Machine را رکورد کرد که به موفقیت های بزرگی از جمله جایزه گرمی برای بهترین آلبوم آلترناتیو رسید. در سال ۱۹۹۹ آلبوم Mule Variations نیز راهی بازار شد و باز هم جایزه گرمی را برای او به همراه داشت. در سال ۲۰۰۲ تام دو آلبوم Alice و Blood Money را رکورد کرد. آخرین آلبوم او که Real Gone نام دارد در سال ۲۰۰۴ وارد بازار شد و تنها آلبوم تام است که در آن خبری از پیانو نیست.
چند اثر معروف او را در قسمت دانلود می توانید بیابید.
+ نوشته شده توسط مکیلانی در جمعه بیستم بهمن 1385 و ساعت
18:42 |
۱۱ فوریه نزدیکه. جایزه گرمی رو چه کسانی خواهند برد. هر چند این جایزه هم ارزش سال های قبل خودش رو نداره ولی داشتن چنین جایزه ای برای هر اهل هنری افتخار بزرگیه. لینک زیرلیست نامزدهای این دوره است. این دوره به خاطر کم بودن بازدید کننده های بلاگ نظرسنجی نکردم. ولی برای سال بعد آماده باشید. نظرتون درباره گرمی امسال چیه؟ در ضمن از کشورمون هم قطعه «دیدگاه بی نهایت» در زمینه سنتی اثر استاد حسین علیزاده و جیوان گاسپاریان که یک کار تلفیقیه کاندید شده.
و این هم آهنگ زیبایی از جیمز بلانت که امید اول گرمی امساله... You're Beautiful - James Blunt + نوشته شده توسط مکیلانی در پنجشنبه نوزدهم بهمن 1385 و ساعت
15:45 |
بیـورک(Björk Guðmundsdóttir) متولد ۲۱ نوامبر ۱۹۶۵ در ریکیاویک ایسلنــد یک خواننده، آهنگساز، بازیگر و ترانه سرای ایسلنــدی و خواننده سابق گروه آلــترناتیو The Sugarcubes و از معدود زنان برنده جایزهBrit-Award است.چیزی که او را از دیگران ممتاز می کند رسایی و علاقه اش به استفاده از سبک های متنوع مثل پاپ، آلترناتیو، الکترونیک، جاز، فولک و کلاسیک است. وی از دوران کودکی یعنی سن ۱۱ سالگی وارد عرصه موسیقی شد و به یادگیری پیانو پرداخت. از همان ابتدا استعداد خود را نشان داد و رکورد لیبل های مختلفی به دنبال او افتادند. او بسیار تحت تاثیر ژانر پانک بود و در طول دوران جوانی اقدام به تشکیل گروه های متفاوتی کرد، مثل All-girl ، Crass ، KUKL و ... . او پس از مدتی گروه The Sugarcubes را تشکیل داد و به موفقیت های بسیاری با این گروه دست یافت. اما در سال ۱۹۹۲ به دلیل اختلاف نظر اعضای گروه تصمیم گرفتند قبل از اینکه دوستیشان سست شود گروه را ترک کنند. بیورک به لندن رفت و تصمیم گرفت تنها کار کند. او اولین آلبوم خود یعنی Debut را وارد بازار کرد که به موفقیت های وسیعی از جمله درجه پلاتینیوم آمریکا در سال ۱۹۹۳ و Brit-Award انگلستان در سال ۱۹۹۴ به خاطر بهترین هنرمند زن خارجی و پدیده سال دست یافت. آلبوم های بعدی او یعنی Post و Homogenic نیز به موفقیت های زیادی دست یافتند. در سال ۲۰۰۰ او در فیلم به یاد ماندنی«رقصنده در تاریکی» به کارگردانی لارس فان تریر در نقش سلما بازی کرد و آهنگسازی فیلم را نیز بر عهده داشت. این فیلم نخل طلای جشنواره کــن را در آن سال برد و بیـــورک به عـــنوان بهترین بازیگر زن انــتخاب شـد. از دیگر فیـــلم های او میــــتوان به «درخـــت ســــرو» و «Prêt-à-Porter» اشاره کرد. بیورک با همکاری تام یورک، خواننده گروه رادیوهد تراکی با نام I've Seen it All رکورد کردند که نامزد جایزه آکادمی شد ودر مراسم اسکار ۲۰۰۱ اجرا شد. در همین سال از او دعوت به ساخت موزیک متن فیلم «ارباب حلقه ها: دو برج» شد ولی او آن را رد کرد. در سال ۱۹۹۷ یکی از طرفذاران افراطی او با نام ریکاردو لوپز از خود فیلمی تهیه کرد که در آن مشغول درست کردن یک بمب اسیدی بود و قصد داشت آن را برای بیورک پست کند. وی در انتها خود را نیز کشت. اما پلیس زود فیلم را دید و به موقع بیورک را نجات دادند. از افتــــخارات دیــــگرش می توان به کسب جایزه بهـــترین آلبوم آلترناتیو سال برای آلبوم های Homogenic، Vespertine و آخرین آلبومش یعنی Medulla و همچنین بهترین موزیک ویدئو برای کلیپهای Human Behaviour، It's oh So Quiet، Bachelorette، All Is Full Of Love و ... اشاره کرد.
چند اثر وی را می توانید در قسمت دانلود بیابید. + نوشته شده توسط مکیلانی در جمعه سیزدهم بهمن 1385 و ساعت
13:0 |
گاهی دور دست ها، کوه های برفی و کم ارتفاع و دیدگاه من همه دوگانه است. گاهی با نهایت خوش بینی سرشار از ذوق و شوق، آرزوی پرواز به سوی ژرفاها وگاهی در نهایت بدبینی و ضعف و دیدگاه کثافت بار، همچنان می نگرم. گاه ماندن نیست. باید رفت. اما به کجا...؟ آه... می دانم...می دانم! به قرینه باید رفت. درست به مقابل کوه ها یعنی به روستایی در دامنه کوهی کوتاه در فاصله صد چندان دور... «س.س»
+ نوشته شده توسط مکیلانی در سه شنبه دهم بهمن 1385 و ساعت
17:40 |
باب دیـلن متولد می ۱۹۴۱ در دولوث مینسوتا یک ترانه سرا و موسیقیدان آمریکایی است که پنج دهه است که به عنـوان یکی از ستــون های موسیقــی در زمینه راک و ... فعالیــت می کند. بسیـاری از کارهای او مثل Blowin' in the wind تبدیل به نغمه هایی آشنا و سرودهای ضد جنگ و حمایت از حقوق بشـر شده اند و کمتر کسی است که آنها را نشناسـد. دیــلن (با نام اولیه رابرت زیمــرمن) در ژانرهــای مختـلفی همچون فولک، کانتــری، بلـوز، راک اند رول، سلتیـک و ... آثار فوق العــاده ای دارد. اما همه آثــار او در یک چیز مشترکند و آن اینکه همگی برخـواسته از فرهنگ عامه مردم است و به همین دلیل آشنـا و دلنشیــن است. اشعـار دیلن مضامینی ادبی، سیاسی، اجتماعی و فلسفــی دارند که از سطح بالایی برخوردار بوده و نه تنها یکی از بهتـرین ترانه سراهاســت، بلــکه ترانه هایش تاثیر بســزایی در روند ترانه ســرایی داشته و خیـلی ها معتقدند او بهترین ترانه سرای دنیــاست. او نوازنده گیتار، کیبورد و هارمونیکا است. وی هیچ گاه گروه ثابتی نداشته و همیشه با همکاری نوازندگان و اشخاص متــفاوتی آلبوم هایـش را ضبط کرده است، مثل بروس اسپرینگزتین، پائــول سایمون، پتی اسـمیت، جک وایت و اریک کلاپتون. وی تا کنون آلبوم های شاهــکار بسیــاری را روانه بازار کرده ولی مهمترین آنها عبارتنـد از: Bob Dylan Bringing It All Back Home, Blonde on Blonde, Times Are A-Changin', Love and Theft از افتخـــاراتش می تــــوان به جـــایزه گـــرمی، افتخـار عضــویت «ترانــــــــه ســـرایـــــان نـشــــــــــویـل» و«مرکز افتخارات کنــــدی» و ... اشاره کرد. وی از سـوی مجــــله TIME در لیست ۱۰۰ مرد تاثیرگذار قــرن بیستم و از سوی مجله موسیــــقی Rolling Stone بعد از بیتلز در جایگاه دوم ۱۰۰ هنرمند برتر قرن بیستــم جای گرفت. وی همچــنین چندین بار نامزد جایزه اسکار شده است. آخرین آلبـوم وی یعنی Modern Times که در سال ۲۰۰۶ روانه بازار شد رتبه اول را در چارت آلبـــوم ایالات متــحده کســب کرد که وی را به عنوان پیــــرترین فرد که رتبــــه اول را کسب می کند در ســــــن ۶۵ سالگی معرفی کرد. چند اثر وی در قسمت دانلود موجود است. + نوشته شده توسط مکیلانی در یکشنبه هشتم بهمن 1385 و ساعت
11:10 |
You & Me You, the source of the happiness Me, I've seen nothing but faithlessness We, giving more, taking less ?...Why do we lie
You, the pretty head, beauty soul Me, the little burning peace of coal We, ash to wool, blood to sore ?...Why do we go high
+ نوشته شده توسط مکیلانی در سه شنبه سوم بهمن 1385 و ساعت
21:38 |
نیل پرسیوال یانگ متولد ۱۹۴۵ در تورونتو یک آهنگساز، گیتاریست و فیلمساز کانادایی است. کارهای وی با شعرهایی با معانی عمیق، سبک ممتاز در نوازندگی گیتار و صدای تنور - آلتوی وی که بسیار دلنشین است شناخته می شود. وی نوازنده هارمونیکا و پیانو نیز هست اما قدرت وی در نوازندگی گیتار آکوستیک و سولو در گیتار الکتریک که گاهی با سبکی خشن و روح خراش و گاهی بسیار شیرین نواخته می شود زبانزد است.
وی سبک های متعددی چون راک، جاز، بلوز، الکترونیک و ... را تجربه کرده است، اما موفق ترین آثار وی در ژانرهای فولک و آکوستیک راک و هارد راک ساخته شده اند.
وی همچنین با نام مستعار برنارد شیکی چند فیلم خوب نیز ساخته است، از جمله فیلم های او می توان به "سفر به گذشته" ، "آزاد راه انسان" و "گریندال" اشاره کرد. او از طرفداران کشاورزان و محیط زیست بوده و در کارهای خیریه حضور دارد. وی کار خود را از کلوب های محلی آغاز کرد و سپس اقدام به تشکیل گروهی با نام Buffalo Springfield نمود. پس از انتشار سه آلبوم گروه از هم پاشید و یانگ راه خود را در پیش گرفت. پس از آن وی به عنوان یک تکنواز گیتار زبردست شهرت یافت و به عضویت گروه Crosby, Stills, Nash, and Young در آمد.دهه ۸۰ برای یانگ سرنوشت ساز بود و در این برهه وی سبک های متعددی را تجربه کرد و لحن انتقادی شدید تری پیدا کرد. در دهه ۹۰ وی دوباره به ژانر فولک بازگشت و دست به خلق آلبوم های ماندگار دیگری چون Freedom, Harvest moon, Sleeps with Angels و آلبوم زنده Weld زد. بسیاری از پایه گزاران سبک های نوپای دهه هشتاد از جمله کرت کوبین بارها بر تاثیر پذیریشان از یانگ تاکید کرده اند. در همین دهه نود وی اقدام به آهنگسازی فیلم "مرد مرده" ساخته جیم جارموش و با بازی جانی دپ پرداخت. هم اکنون نیز وی مشغول پروژه ضد جنگ و ضد بوش خود است که بعد از واقعه ۱۱ سپتامبر آن را شروع کرد.
دو اثر معروف وی در قسمت دانلود قابل دسترسی است. + نوشته شده توسط مکیلانی در یکشنبه یکم بهمن 1385 و ساعت
16:5 |
|
|
by: Siamak Ahadi - McQuillani